Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego jako czynnik ryzyka dla raka płaskonabłonkowego głowy i szyi ad

Zgłaszanie nowych przypadków raka jest obowiązkowe w tych trzech krajach, a poleganie na wielu źródłach danych zapewnia, że rejestry nowotworów są prawie w 100% kompletne. Miejsca głowy i szyi zostały zdefiniowane zgodnie z następującymi kodeksami Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób, Siódma Rewizja 15: 140 (krawędź wargowa warg), 141 (język), 143 (podłoga ustna), 144 (jama ustna, nie inaczej określone), 145 (gardło krtaniowe), 146 (nosogardła), 147 (gardło dolne), 148 (gardło, nie określono inaczej), 160 (zatoki nosowe i przynosowe) i 161 (krtań).
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów z rakiem głowy i szyi, według kohorty. Od utworzenia banków surowicy do 1997 r. Zarejestrowano 301 inwazyjnych raków płaskokomórkowych i 8 raków głowy i szyi (nieokreślonych inaczej). Ponowna ocena cech patologicznych i klinicznych doprowadziła do wykluczenia czterech przypadków, ponieważ rozpoznanie histologiczne było niepewne, a dwa przypadki, ponieważ ich prawdziwa anatomiczna lokalizacja znajdowała się poza miejscami wyznaczonymi do badania. Spośród ośmiu przypadków raka, w których nie podano inaczej, uwzględniono dwa przypadki przeklasyfikowane jako rak płaskonabłonkowy, a pozostałe sześć nieokreślonych raków zostało wykluczonych. W pięciu przypadkach próbki surowicy nie były dostępne. Charakterystykę pozostałych 292 pacjentów podano w Tabeli 1. Jeżeli dostępna była więcej niż jedna próbka surowicy z predyriami, wybrano pierwszą (najstarszą) próbkę. Średni czas między rejestracją a diagnozą wynosił 9,4 lat (zakres od 2 miesięcy do 19,3 lat).
Dla każdego pacjenta wybrano pięć osób (Norwegia i Szwecja) lub siedem (Finlandia). Kontrole były żywe i wolne od raka głowy i szyi w chwili, gdy odpowiedni pacjent otrzymał diagnozę raka. Odpowiadające zmienne to płeć, wiek rozpoznania raka u odpowiedniego pacjenta (w ciągu dwóch lat) i długość przechowywania surowicy (w ciągu dwóch miesięcy). Dopasowanie pacjentów i kontroli przeprowadzono całkowicie w każdej kohorcie (banku surowicy), aby upewnić się, że różnice między kohortami nie wpłynęły na ważność badania. W Norwegii pacjenci i osoby kontrolne również zostali dobrani zgodnie z krajem zamieszkania. Jeśli nie można znaleźć pięciu dopasowanych osobników kontrolnych na pacjenta, kryteria dopasowania dotyczące wieku i czasu przechowywania surowicy zostały rozszerzone krok po kroku o jeden rok i dwa miesiące przechowywania surowicy. Średnia różnica wieku pomiędzy pacjentami i grupą kontrolną wynosiła 0,9 roku, a maksymalna różnica wynosiła 4 lata. Średnia różnica w czasie przechowywania w surowicy wynosiła 0,8 miesiąca, a maksymalna różnica wynosiła 6 miesięcy. Po wyłączeniu 22 kwalifikujących się kontroli, dla których próbki surowicy nie były dostępne, grupa kontrolna zawierała 1568 osób. Dla każdego pacjenta były co najmniej cztery dopasowane kontrole. Diagnostyczne próbki histologiczne pochodzące od 228 z 292 pacjentów otrzymano z patologicznych laboratoriów do analizy histopatologicznej i analizy reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR).
Metody laboratoryjne
Przeciwciała przeciw HPV wykrywano za pomocą standardowego testu immunoenzymatycznego z użyciem kapsydów eksprymowanych w bakulowirusach zawierających zarówno białka L1, jak i L2 (główny onkogenny HPV-16, HPV-18 i HPV-33) lub tylko L1 ( HPV-73)
[więcej w: kapsuloreksja, choroba verneuila, kortykotropina ]
[więcej w: kortykotropina, marska nerka, zgorzel wilgotna ]