Porównanie pomostowania tętnic wieńcowych i stentowania w leczeniu choroby wielonaczyniowej ad

Chociaż stentowanie może być nadal mniej skuteczne niż zabieg chirurgiczny, jak wskazuje na to konieczność powtórnej rewaskularyzacji, jego stosowanie może skutkować oszczędnościami kosztów.6,9,10 Coraz częściej dodatkowe efekty nowych terapii należy porównać z ich kosztami. Dlatego badanie tętniczych rewaskularyzacji miało na celu porównanie nie tylko wyników klinicznych, ale także kosztów szpitalnych zasobów związanych z operacją pomostowania i stentowania oraz względną opłacalnością procedur. Metody
Projekt badania
Przeprowadziliśmy randomizowane badanie porównujące pomostowanie tętnic wieńcowych z przezskórną angioplastyką wieńcową i stentowaniem. Dla każdego pacjenta wejście do badań wymagało zgody chirurga i kardiologa interwencyjnego, że można uzyskać równoważny stopień rewaskularyzacji według obu podejść. Nasza analiza obejmuje dane dotyczące skuteczności klinicznej procedur, kosztów, opłacalności i jakości życia pacjenta po 30 dniach oraz po 1, 3 i 5 latach. Szczegółowy opis celów badania, wybór pacjentów, kryteria wykluczenia, wytyczne proceduralne i struktura administracyjna zostały opublikowane wcześniej.14
Wybór pacjentów
Pacjenci, którzy wcześniej nie przeszli operacji pomostowania lub angioplastyki, kwalifikowali się do rewaskularyzacji wieńcowej, jeśli mieli albo stabilną dławicę piersiową (kanadyjskie Towarzystwo Chorób Sercowo-naczyniowych klasy I, II, III lub IV) 15, albo niestabilną dławicę piersiową (klasa IB Braunwalda, IC, IIB, IIC, IIIB lub IIIC) 16 lub jeśli mieli nieme niedokrwienie i co najmniej dwie nowe zmiany chorobowe, które znajdowały się w różnych naczyniach i obszarach (z wyjątkiem lewej głównej tętnicy wieńcowej) i które potencjalnie były podatne na implantację stentu. Pacjenci wyrazili pisemną zgodę i zostali losowo przydzieleni do grupy terapeutycznej przez telefon przez centralę badania.
Jedno duże naczynie nasierdziowe lub gałąź boczną z całkowitą niedrożnością może być włączone i ukierunkowane, pod warunkiem, że okluzja była obecna krócej niż jeden miesiąc (zgodnie z historią kliniczną) i że jedno inne główne naczynie miało klinicznie znaczące zwężenie, które można było poddać stentowaniu. . Konwencjonalna angioplastyka balonowa była dozwolona jako leczenie uzupełniające bez implantacji stentu na naczyniach o średnicy od 1,50 mm do 2,75 mm, jeśli co najmniej dwie istotne zmiany były celem stentowania. Każdy pacjent musiał wymagać więcej niż jednego stentu. Decyzje o umieszczeniu stentów w zmianach w rozwidleniach, gałęziach bocznych lub naczyniach ze świeżym zakrzepem, zwapnieniami, bardzo długimi przeszkodami (dłuższymi niż 20 mm) lub złożonymi cechami anatomicznymi pozostawiono w gestii operatorów.
Pacjenci musieli mieć frakcję wyrzutową lewej komory większą niż 30 procent, a pacjenci z jawną zastoinową niewydolnością serca byli wykluczeni.14,17 Pacjenci byli również wykluczani, jeśli mieli historię wypadku mózgowo-naczyniowego; jeśli w poprzednim tygodniu doszło do przeżalnego zawału mięśnia sercowego; jeśli mieli ciężką chorobę wątroby lub nerek, żyły odpiszczelowe, neutropenię lub trombocytopenię, nietolerancję lub przeciwwskazanie do kwasu acetylosalicylowego lub tiklopidyny; lub jeśli wymagały jednoczesnego poważnego zabiegu chirurgicznego (np. chirurgia zastawkowa, resekcja tętniaka aorty lub tętniaka lewej komory, endarterektomia tętnicy szyjnej lub zabieg chirurgiczny tętniaka aorty brzusznej).
Punkty końcowe
Pierwszorzędowym punktem końcowym była wolność, przez 12 miesięcy po randomizacji, od poważnych niekorzystnych zdarzeń sercowych lub mózgowo-naczyniowych, określanych jako zgon; udar, przemijające ataki niedokrwienne i odwracalne niedokrwienia niedokrwienne14; udokumentowany niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego; i ponowna rewaskularyzacja przez przezskórną interwencję lub operację
[więcej w: krwiak zaotrzewnowy, ropień opadowy, związki purynowe ]
[więcej w: opaska esmarcha, kikut krukenberga, nerka podkowiasta ]