pediatra sopot wizyty domowe ad 5

Po 17 miesiącach od operacji wzrosła nietolerancja na zimną, zaparcia, męczliwość i pretensjonalny obrzęk śluzowaty oraz stwierdzono jawną niedoczynność biochemiczną (poziomy T4 w surowicy, 50 nmoli na litr, T3, 0,9 nmola na litr oraz TSH, 22 mU za litr). Była leczona tyroksyną. Po jej tymczasowym odstawieniu, stała się niedoczynnością tarczycy w ciągu dwóch tygodni (dane nieukazane). W momencie jej ostatniego badania, gdy pacjent przyjmował codziennie 75 .g tyroksyny, była ona eutyreozą. Jej wartości T4, T3, TSH i tyreoglobuliny w surowicy były prawidłowe, miano przeciwciał przeciwmikrosomalnych wynosiło 1: 1600, a miano przeciwciał antytyloglobulinowych 1: 100. Spośród pozostałych 21 pacjentów z nadczynnym gruczolakiem kory nadnerczy, 2 miało pozytywne miano przeciwciał przeciwmikronomicznych (1: 100 w obu przypadkach) i początkowo ujemne miano przeciwciał anty-glutaminowych. Po zabiegu miana przeciwciał przeciwmikrosomalnych u tych pacjentów nie uległy zmianie, a ich czynność tarczycy pozostała prawidłowa. Pozostałych 19 pacjentów nie miało żadnych objawów ani objawów choroby tarczycy, żadnych nieprawidłowości w testach czynności tarczycy ani żadnych autoprzeciwciał tarczycy w żadnym momencie po operacji.
Ryc. 3. Ryc. 3. Wyniki badań czynności tarczycy przed (lite pręty i koła) i dwa do trzech miesięcy po (otwarte pręty i koła) Jednostronna adrenalektomia u 21 pacjentów z zespołem Cushinga z powodu gruczolaka adrenokortowego. Wyniki trzech pacjentów z autoimmunologiczną dysfunkcją tarczycy są wykluczone. Pionowe paski wskazują SE. Panel A pokazuje średnie stężenia T3 w surowicy (zakres normalny, 1,2 do 2,8 nmol na litr), panel B średnie stężenia T4 w surowicy (zakres normalny, 77 do 155 nmoli na litr), panel C średnie stężenia globuliny wiążącej tyroksynę w surowicy (TBG) (normalny zakres, 19 do 25 mg na litr) i panel D średnie stężenie TSH w surowicy przed i 30, 60 i 120 minut po podaniu domięśniowym 500 .g hormonu uwalniającego tyreotropinę.
Figura 3 przedstawia poziomy T4, T3 i globuliny wiążącej tyroksynę oraz stężenia TSH w surowicy, zasadniczo i po stymulacji hormonem uwalniającym tyreotropinę, u tych 21 pacjentów przed i dwa do trzech miesięcy po jednostronnej adrenalektomii. Żaden z tych pacjentów nie przyjmował hydrokortyzonu przez trzy tygodnie przed drugim pomiarem. Przed adrenalektomią, gdy wydzielanie glukokortykoidów pacjentów było nadmierne, średni poziom T4, T3 i globuliny wiążącej tyroksynę w surowicy oraz odpowiedzi stężenia TSH na stymulację hormonem uwalniającym tyreotropinę były niskie lub mieściły się w dolnej granicy normy. Dwa do trzech miesięcy po adrenalektomii wszyscy pacjenci mieli normalne wartości.
Dyskusja
Zidentyfikowaliśmy trzech pacjentów z zespołem Cushinga z powodu hiperfunkcjonalnego gruczolaka kory nadnerczy, u których po jednostronnej adrenalektomii rozwinęła się dysfunkcja autoimmunologiczna tarczycy. Jeden miał przemijającą nadczynność tarczycy; druga, niedoczynność tarczycy; i trzecia, nadczynność tarczycy, a następnie niedoczynność tarczycy. U obu pacjentów z nadczynnością tarczycy prawdopodobną przyczyną było zapalenie tarczycy, ponieważ oba miały niski 24-godzinny poziom wychwytu 131I przez tarczycę (nie otrzymywały żadnego jodku nieorganicznego, leku zawierającego jod lub środka kontrastowego promieniotwórczego przez co najmniej dwa miesiące) i żadne z nich nie miało mierzalnych przeciwciał przeciwko receptorowi TSH w surowicy, które wskazywałyby na chorobę Gravesa
[patrz też: marska nerka, kortykotropina, włóknik po wycięciu migdałków ]