Hyperammonemia u kobiet z mutacją w locus Carbamoyltransferase Ornithine – przyczyna poporodowej śpiączki ad 5

Średni poziom glutaminy w osoczu był istotnie większy w nośnikach niż w grupie kontrolnej (P <0,001); średnia wartość nośników (766 .mol na litr) znacznie przekraczała najwyższą wartość normalną (661 .mol na litr). Rozkład poziomów glutaminy w osoczu u nosicieli i kontroli przedstawiono na rycinie 2. Średni poziom amonu w osoczu był istotnie wyższy (p <0,01) u nosicieli niż w grupie kontrolnej, a średnie poziomy argininy i cytruliny w osoczu były znacząco niższe (tab. P <0,001) w nośnikach (tabela 1). Dyskusja
Zgłaszamy występowanie sześciu epizodów śpiączki, od łagodnego do ciężkiego, u pięciu najwyraźniej zdrowych kobiet, które okazały się nosicielami mutacji w locus karbamoilotransferazy ornityny. Cztery z epizodów miały miejsce od trzech do ośmiu dni po okresie. Dwa z epizodów początkowo przypisano depresji poporodowej. Dwie kobiety zmarły, 18 i 9 dni po porodzie; oboje mieli obrzęk mózgu i przepuklinę migdałków móżdżku. Dwóch innych nosicieli, którzy nie rodzili się niedawno, miało śpiączki, które nie wiązały się z wyraźnie określonym zdarzeniem wywołującym zderzenie.
Wszystkie pięć kobiet miało jeden lub więcej objawów charakterystycznych dla hiperamonemii, które występują u pacjentów płci męskiej dotkniętych niedoborem karbamylotransferazy ornityny1: nudności, wymioty, letarg, dezorientacja, ataksja, napady padaczkowe, dekomplacja i pozorna postawa oraz obrzęk mózgu. Wystąpiły również diplopia i papenema. Dwie kobiety, u których zmierzono poziomy gazu we krwi, miały alkaloidę oddechową, co często wiąże się z hiperamonemią w zaburzeniach cyklu mocznikowego.
Czynność wątroby, gdy była mierzona, była normalna, z wyjątkiem Pacjenta 3, który miał podwyższone poziomy asparaginianu i aminotransferazy alaninowej w surowicy. Płyn mózgowo-rdzeniowy był prawidłowy u pacjentów i 3; w innych przypadkach nie była analizowana ani opisywana. Elektroencefalografia, wykonana w czterech przypadkach (Pacjenci 1, 2, 3 i 5), wykazała powolną falę lub tłumienie rytmów tła. Skomputeryzowane tomogramy głowy były normalne przy przyjęciu u trzech pacjentów (1, 2 i 3); powtórzone badanie w Pacjent ujawniło obrzęk mózgu.
Trzy kobiety (Pacjenci 1, 2 i 3) byli leczeni dożylnie benzoesanem sodu, fenylooctanem sodu i chlorowodorkiem argininy, samodzielnie lub w połączeniu; po leczeniu ich hiperamonemia szybko spadła – odpowiedź podobna do obserwowanej u dzieci z zaburzeniami cyklu mocznikowego. Żadna z kobiet ze śpiączkową postacią nie urodziła chłopca z niedoborem karbamoilotransferazy ornityny.
W wyniku tych obserwacji klinicznych wykonano dodatkowe badania laboratoryjne, aby bezobjawowe nosiciele zmutowanego allelu, którzy nie byli w ciąży i nie urodzili się niedawno, mogły być porównane z nosicielami beznaczyniowymi. Dane te (tabela 1) pokazują, że nośniki mają zaburzenie homeostazy azotu, objawiające się wysokim poziomem glutaminy w osoczu, znacząco wyższymi poziomami amonu i niższymi poziomami cytruliny i argininy w osoczu w porównaniu z nie-nośnikami. Wartości glutaminy w osoczu są szczególnie ważne. U dziewcząt i chłopców z ciężkim niedoborem karbamylotransferazy ornitynowej hiperamonemii prawie zawsze towarzyszy hiperglikemia [17, 17]. Wykazano również, że wzrost stężenia glutaminy w osoczu poprzedza i służy jako objaw zwiastunu hiperamonemii u pacjentów, u których występuje hemizygotyczna karbamylotransferaza ornityny. Niedobór.18 Niskie poziomy cytruliny i argininy są zgodne z poprzednim raportem wykazującym, że arginina jest niezbędnym aminokwasem u pacjentów z zaburzeniami cyklu mocznikowego.19
Chociaż śmierć z hiperammonemicznej śpiączki u takich kobiet jest prawdopodobnie rzadka, te biochemiczne anomalie sugerują, że mają one znaczne ryzyko hiperamonemii
[więcej w: vesicae urinariae, olx zbaszyn, olx zbaszyn po wycięciu migdałków ]