apteki dyżurne radom ad 5

Wybrane cechy demograficzne i kliniczne 402 dzieci, które zostały przebadane, przedstawiono w Tabeli 2. Ich średni wiek, w którym spełnione zostały kryteria randomizacji, wynosił 15 miesięcy, a ich mediana wieku wynosiła 14 miesięcy; 57 procent stanowili chłopcy, a 60 procent było białe. U 73% dzieci, które spełniły kryteria na podstawie jednostronnego wysięku ucha środkowego, obustronny wysięk występował u ponad 25% poprzedniego sześciomiesięcznego okresu. U 380 dzieci (95 procent) testy rozwojowe zostały zakończone w ciągu dwóch miesięcy po ich trzecich urodzinach. W porównaniu z 429 dziećmi, które przeżyły randomizację, wyższy odsetek spośród 159 dzieci, których rodzice odmówili zgody na randomizację, zaobserwowano w ośrodkach miejskich (62 procent w porównaniu z 50 procentami, P = 0,02), a niższy odsetek zaobserwowano w ośrodkach w małych miastach lub na obszarach wiejskich (23 procent vs. 35 procent, P = 0,005); nie było żadnych innych znaczących różnic w cechach demograficznych lub klinicznych. Ponadto nie było znaczących różnic w charakterystyce pomiędzy 402 dziećmi, które otrzymały testy rozwojowe, a 27 losowo wybranymi dziećmi, które nie były testowane, lub między 206 dziećmi, które były testowane w grupie, która wcześniej była leczona, a 196 dziećmi, które były testowane na grupa późnego leczenia. Spośród 402 dzieci, które zostały przetestowane, liczba osób, u których wszczepiono tepanostomy i odstępy od randomizacji do wstawienia, podsumowano na rycinie 1. U dzieci z grupy wczesnego leczenia opóźnienia wynikały głównie z konieczności uzyskania zezwolenia strony trzeciej; u innych dzieci początkowo wstrzymano zabieg chirurgiczny, ponieważ wysięk ucha środkowego uległ wyraźnej lub wyraźnej poprawie wkrótce po randomizacji, ale operacja została następnie wykonana, ponieważ wysięk powrócił. U dzieci w późnym okresie leczenia, rurki były czasami wstawiane przed planowanym czasem z powodu nadpobudliwych epizodów ostrego zapalenia ucha środkowego, prośby rodzicielskiej lub obu.
Czas trwania efektu środkowego uszu po randomizacji
Tabela 3. Tabela 3. Szacowane wartości procentowe całych dni z obustronnym lub jednostronnym wysiękiem w obrębie ucha środkowego po randomizacji. W ciągu pierwszych 12 miesięcy po randomizacji odsetek dzieci w grupie z późnym leczeniem, u których wysięk wynosił ponad 50 procent przypadków, był około trzykrotnie wyższy niż w grupie otrzymującej wczesne leczenie. W ciągu pierwszych 24 miesięcy odsetek w grupie z późnym leczeniem był w przybliżeniu dwukrotnie wyższy niż we wcześniejszej grupie leczenia (Tabela 3).
Przesłuchanie w związku z efektem ucha środkowego
402 dzieci poddano 765 audiometrycznym badaniom przed randomizacją i 952 badaniami po randomizacji. Ogółem 50 to testy odpowiedzi słuchowych na rdzeń mózgu, a 1667 to testy behawioralne. Łącznie 1522 testy behawioralne (91 procent) przeprowadzono w polu dźwiękowym, a 145 (9 procent) przeprowadzono przy użyciu słuchawek. Zarówno przed, jak i po randomizacji wśród dzieci w obu grupach, słuch był normalny w około dwóch trzecich przypadków, w których dzieci były testowane, gdy nie miały wysięku i były nienormalne w około połowie przypadków, w których miały jednostronny wysięk podczas badania i w około trzech czwartych przypadków, w których mieli obustronny wysięk podczas badania.
Wyniki dotyczące środków rozwojowych
W grupie badanej jako całości średnie wyniki wszystkich miar wynikowych były zdecydowanie najkorzystniejsze wśród dzieci najbardziej uprzywilejowanych społecznie i najmniej korzystnych wśród dzieci najmniej uprzywilejowanych
[patrz też: ropień opadowy, paroksetyna, zwiotczenie przepony ]
[podobne: paroksetyna, infliksymab, olx zbaszyn ]