Alloturinol Induced Orotidinuria – Test na mutacje w locus Carbamoyltransferase Ornithine u kobiet ad 5

Ponieważ wyniki testów wydalania kwasu moczowego w moczu były mniej specyficzne i wrażliwe, nie wykorzystaliśmy ich do klasyfikacji badanych. Wyniki te są porównywalne z wynikami testów innych zaburzeń związanych z chromosomem X.25 26 27 W wielu badaniach wykorzystano testy obciążenia białkiem, aby zidentyfikować niedobór karbamylotransferazy ornityny o wysokiej czułości (100 procent) i swoistości (80 do 100 procent), ale liczba osób badanych w każdej grupie była mała (2 do 5 obligatoryjnych heterozygot i 4 do 11 osób zdrowych) .10 11 12 13 14 Jedna z 24 obligatoryjnych heterozygot (4,2 procent) i 2 z 13 prawdopodobnych heterozygot (15,4 procent) miała normalne wartości orotidyny w moczu podczas wszystkich czterech okresów zbierania. Normalna reakcja na allopurinol u kobiety heterozygotycznej pod względem zmutowanego allelu karbamoilotransferazy ornityny może wynikać z nierodzinnego wzorca inaktywacji chromosomu X, czyli proporcji hepatocytów i enterocytów, w których aktywny chromosom X jest tym, który ma normalny charakter. allel karbamoilotransferazy ornityny jest większy niż 50 procent. Ewentualnie wynik fałszywie ujemny może być spowodowany innymi czynnikami (genetycznymi, środowiskowymi lub obiema), co zmniejsza przepływ przez drogę biosyntezy pirymidyn lub jakiś problem z naszymi metodami. Ostatecznie, negatywny wynik może również wystąpić u kobiety, która była prawdopodobną heterozygotą, jeśli miała normalny genotyp somatyczny w locus karbamoilotransferazy ornityny (tj. Normalne komórki somatyczne), ale mozaikowatość w jajniku, z podzestawem komórek jajowych z karbamylotransferazą ornityny mutacja. Taka kobieta byłaby mozaiką gonad o całkowicie normalnym metabolizmie fosforanu karbamoilu, ale ze zwiększonym ryzykiem posiadania potomstwa z niedoborem karbamoilotransferazy ornityny. Dodatkowe badania, w tym powtórne badanie tej samej kobiety i bezpośrednia analiza mutacyjna genu karbamoilotransferazy ornityny 7 będą wymagane w celu lepszego zrozumienia przyczyn normalnych wyników badań u tych kobiet.
Test allopurinol zidentyfikował 15 nosicieli niedoboru karbamylotransferazy ornityny wśród 27 matek probantów w rodzinach monopleksów, z których 11 miało synów, a czworo miało córki. U 4 z 15 pokrzywdzonych potomstwa płci męskiej niedobór karbamoilotransferazy ornityny wydawał się być wynikiem nowych mutacji. Liczba ta jest podobna do wartości oczekiwanej pod hipotezą Haldane a, która przewiduje, że w chorobie śmiertelnej związanej z chromosomem X (zakładając równe tempo mutacji w gametach matek i ojców), jedna trzecia dotkniętych mężczyzn zostanie dotknięta w wyniku nowej mutacji .28 Nasza obserwacja, że dwie trzecie potomstwa płci żeńskiej (8 z 12) wydaje się być dotknięta w wyniku nowej mutacji (na podstawie normalnych wyników testu allopurinolowego u ich matek) może być konsekwencją znanej wyższej mutacji częstość w męskich gametach. 29, 30 Dodatkowe badania pochodzenia (ojcowskiego lub matczynego) chromosomu zawierającego zmutowany allel karbamoilotransferazy ornityny będą wymagane do dalszego zbadania tej obserwacji.
Wyniki te sugerują, że pomiar wydalania orotidyny z moczem u kobiet po podaniu allopurinolu jest nieinwazyjną, prostą, niezawodną i niedrogą metodą przypisywania statusu nosicielstwa kobietom podejrzewanym o posiadanie zmutowanego allelu karbamoilotransferazy ornityny.
[hasła pokrewne: urometr, duszność krtaniowa, paroksetyna ]